سوما علیخانی و شبنم نیک‌بخش، از اعضای انجمن آتوسا، مقاله‌ای مشترک در نشریهٔ تایمز آو اسرائیل منتشر کرده‌اند که به بررسی تأثیر فعالیت‌ها و زیرساخت‌های نظامی جمهوری اسلامی بر تشدید بحران آب در ایران می‌پردازد
نویسندگان در این مقاله، ارتباط میان بحران فزایندهٔ آب در ایران، سوءمدیریت زیست‌محیطی و گسترش زیرساخت‌های نظامی جمهوری اسلامی را بررسی می‌کنند
از خشک شدن دریاچهٔ ارومیه و رودخانهٔ زاینده‌رود تا کاهش ذخایر آب‌های زیرزمینی، میراث طبیعی ایران با تهدیدی جدی روبه‌روست. نویسندگان به پیامدهای زیست‌محیطی زیرساخت‌های نظامی، از جمله تأسیسات مرتبط با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، می‌پردازند و نظامی را به چالش می‌کشند که در آن، جاه‌طلبی‌های نظامی بر حفاظت از منابع طبیعی کشور و رفاه مردم اولویت دارد
این مقاله همچنین به پیشینهٔ ایران در زمینهٔ حفاظت از محیط زیست، از جمله نقش کشور در شکل‌گیری کنوانسیون رامسر دربارهٔ تالاب‌ها در سال ۱۹۷۱، اشاره میکند و چشم‌انداز احیای محیط زیست و مدیریت پایدار منابع آب در طرح «پروژهٔ شکوفایی ایران» شاهزاده رضا پهلوی را مورد توجه قرار می‌دهد
بحران زیست‌محیطی ایران را نمی‌توان از سیاست‌ها و اولویت‌های جمهوری اسلامی جدا دانست. حفاظت از منابع آبی کشور مستلزم پاسخ‌گویی، حکمرانی مسئولانه و ساختن آینده‌ای است که در آن، میراث طبیعی ایران و رفاه مردم در اولویت قرار گیرد
برای مطالعهٔ متن کامل مقاله، به نشریهٔ تایمز آو اسرائیل مراجعه کنید.
